Symbole Londynu – Big Ben

Big Ben

Big Ben

Wybierając się pierwszy raz do stolicy Wielkiej Brytanii, z pewnością mamy kilka planów i marzeń. W głowie roją nam się pomysły gdzie się udać, obiekty, które musimy zobaczyć i przy których  musimy zrobić sobie zdjęcie, lub zalogować się na Facebook’u aby pochwalić się znajomym, gdzie się właśnie znajdujemy. Pojawia się zatem pytanie….Jakie miejsce czy budynek w Londynie, jest pierwszy na tej liście? Czy jest to Pałac Buckingham, Tower Bridge, Tower of London? Śmiemy twierdzić, że 90% pytanych osób, odpowiedziałoby- Big Ben! Więc co to właściwie jest Big Ben? Gdzie się znajduje, jaka jest jego historia? I czy aby na pewno wiemy o czym mówimy, wypowiadając słowa Big Ben?

Pierwotnie, nazwą Big Ben opisywano dzwon z Wieży Zegarowej należącej do Pałacu Westminsterskiego. Obecnie mianem Big Ben’a opisuje się zarówno wspomniany dzwon, samą wieżę i ogromny zegar, który znajduje się na szczycie wieży. W tym artykule opiszemy każdy wspomniany element, aby dokładnie poznać historię i wygląd wieży, nazywanej tez Wieżą św. Szczepana lub Elizabeth Tower (na cześć królowej Elżbiety II).

16 października 1834 roku, spłonęła spora część Pałacu Westminsterskiego. Podczas odbudowy zniszczonych elementów, postanowiono wznieść dobudowaną do całości wieżę w stylu neogotyckim. Zaprojektowanie nowych elementów i odbudowę spalonych, powierzono dwóm architektom – Charles’owi Barry’emu i Augustus’owi Pugin’owi. Stworzyli projekt prawie 97metrowej wieży i taka też wieża pod ich pieczą powstała. Osadzono ją na solidnym  fundamencie o grubości 3 m i powierzchni 15 m². Każda z 4 tarcz zegara, osadzonego na szczycie wieży, ma ok 7 m średnicy.  Aby wejść na szczyt Wieży św. Szczepana, trzeba pokonać 334 spiralnie osadzone stopnie.

Zegar, który miał zostać zamontowany na wieży, musiał spełniać pewne określone, dość wysokie wymagania, dlatego tez został wybrany na drodze konkursu. Ostatecznie powierzono jego budowę Edmund’owi Beckett’owi Denison’owi. Założenia jakim miał sprostać zegar zostały opracowane przez  królewskiego astronoma. Głównymi wytycznymi było precyzyjne odmierzanie czasu, poprzez telegraficzne połączenie zegara na wieży z obserwatorium w Greenwich. Połączenie to zostało zniszczone podczas II wojny światowej, mimo tego, zegar w dalszym ciągu jest bardzo precyzyjny. Na przestrzeni lat miało jednak miejsce kilka ciekawych sytuacji kiedy to zegar stawał lub się spóźniał. Stało się tak np. wtedy, gdy ptaki obsiadły jedną ze wskazówek nadmiernie ją obciążając. Kolejna taka sytuacja była powodem sylwestrowych, obfitych opadów śniegu. Najpoważniejsza dotychczasowa usterka, tym razem samego mechanizmu, miała miejsce w 1976 r i wtedy zegar nie działał przez prawie rok.

Sama ozdobna tarcza powstała wg projektu Augustus’a Pugin’a. Tarcza ma formę witrażu, składającego się z 312 kawałków szkła. Godziny oznaczone są mierzącymi 60cm cyframi rzymskimi, a długości wskazówek to mierząca 4,2 m wskazówka minutowa i 2,7 m wskazówka godzinna. Każda tarcza opatrzona jest łacińską inskrypcją, którą tłumaczy się: Panie, zachowaj naszą królową Victorię I.

Tak jak wspominaliśmy, nazwa Big Ben była pierwotnie nazwą dzwonu umieszczonego na wieży, który swoje imię otrzymał od sir Benjaminn’a Hall’a, głównego nadzorcy robót. Pierwszy dzwon, wytopiony w 1856 r., nie przeszedł prób i rozpadł się. Z jego kawałów wytopiono kolejny, ważący 13,5 tony, mierzący 2,3m wysokości dzwon, który umieszczono na wieży w 1858 r. Niestety zamontowano do niego zbyt ciężki młot i z tego powodu pojawiło się pęknięcie na jego ścianie. Uszkodzenie nie było jednak na tyle poważne, aby dzwon wymieniać, dlatego wisi na wieży po dziś dzień. Oprócz głównego dzwonu, na wieży znajdują się 4 mniejsze, które co 15 minut wybijają kilka taktów wariacji na temat utworu Mesjasz Haendl’a.

Mamy nadzieję, że udało nam się w kilku akapitach opowiedzieć o prawdopodobnie najpopularniejszym symbolu Londynu. Jest to obowiązkowy przystanek na naszej trasie zwiedzania stolicy Anglii, a zdjęcie na jego tle- konieczne! Możemy oczywiście zwiedzić Parlament, wtedy za bilety zapłacimy kolejno: dorośli: £15.00, dzieci £6.00, studenci i emeryci £10.00 . Obcokrajowcy mają wstęp do Pałacu w niedzielę i podczas letnich dni otwartych. Mamy do dyspozycji opiekę przewodnika, a całe zwiedzanie trwa ok 75 minut. Pamiętajmy o zakazie fotografowania!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *